Η ηθοποιός Χρύσα Παππά μίλησε στο Kosinaction.gr, με αφορμή την παρουσίαση της παράστασης «Σέρρα – Η Ψυχή του Πόντου», που θα ανέβει την Τετάρτη 6 Αυγούστου, στις 21:15, στο Ρωμαϊκό Ωδείο Κω, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Η παράσταση, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου, διανύει τον τέταρτο χρόνο της επιτυχημένης πορείας της, έχοντας ταξιδέψει σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όπως ανέφερε η Χρύσα Παππά, η επιθυμία της να παρουσιαστεί στην Κω ήταν μεγάλη και έγινε πραγματικότητα μέσα από τη συνεργασία του Δήμου Κω, της Ένωσης Κώων Αθηνών «Ο Ιπποκράτης» και του Συλλόγου Ποντίων Κω «Ο Ξενιτέας».
«Η Κως ήταν ένας τόπος που ήθελα πάρα πολύ να έρθουμε. Είναι ένας σπουδαίος τόπος με μεγάλη ιστορία και χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι εδώ», δήλωσε.
Η ίδια υποδύεται δώδεκα διαφορετικούς χαρακτήρες σε έναν απαιτητικό θεατρικό μονόλογο, μεταβαίνοντας συνεχώς από την αφήγηση στους ρόλους, χωρίς αλλαγές κοστουμιών.
«Είναι ένα δύσκολο θεατρικό εγχείρημα, όμως η ιστορία που αφηγείται αξίζει κάθε στιγμή. Πρόκειται για μια οικογενειακή και ερωτική ιστορία που ξεκινά το 1915 και ολοκληρώνεται το 1962, μέσα από τις μεγάλες ιστορικές τραγωδίες του Ελληνισμού, όπως η Γενοκτονία των Ποντίων, οι σφαγές των Αρμενίων και οι διώξεις των Ποντίων στη Σοβιετική Ένωση», τόνισε.
Η ηθοποιός αποκάλυψε πως η πιο συγκινητική στιγμή της παράστασης είναι η επανένωση μιας κόρης με τον πατέρα της, ύστερα από δεκαεννέα χρόνια χωρισμού.
«Κάθε φορά με πιάνει κόμπος στον λαιμό. Σκέφτομαι πόσες οικογένειες χάθηκαν μέσα στην ιστορία και πόσες συνεχίζουν να χάνονται ακόμη και σήμερα εξαιτίας του πολέμου και της προσφυγιάς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενη στα διαχρονικά μηνύματα του έργου, σημείωσε ότι δυστυχώς η θεματολογία του παραμένει επίκαιρη.
«Θα ήθελα να μιλάμε για εκείνη την εποχή μόνο ως ιστορία. Δυστυχώς όμως οι πόλεμοι και η προσφυγιά συνεχίζουν να υπάρχουν. Αλλάζουν μόνο τα ονόματα και οι χρονολογίες», είπε.
Η Χρύσα Παππά αποκάλυψε επίσης τη δική της προσωπική σχέση με τον Πόντο, καθώς ο πατέρας της είναι Πόντιος και η μητέρα της Θρακιώτισσα.
«Μεγάλωσα με τον ήχο της ποντιακής λύρας. Είναι ένας ήχος που συγκινεί βαθιά την ψυχή μου», ανέφερε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανταπόκριση του κοινού όλα αυτά τα χρόνια.
«Είναι η πρώτη φορά στην πορεία μου που νιώθω πως αναπνέουμε μαζί με τους θεατές. Υπάρχει απόλυτη σιωπή, συγκέντρωση και μια μοναδική σύνδεση. Αυτή η αγάπη του κόσμου είναι που κρατά την παράσταση ζωντανή τέσσερα συνεχόμενα χρόνια», δήλωσε.
Κλείνοντας τη συνέντευξή της στο Kosinaction.gr, η ηθοποιός ευχήθηκε το κοινό να φύγει από την παράσταση έχοντας κρατήσει τρία βασικά μηνύματα:
«Την ενότητα, την αγάπη και το μεγαλείο της ζωής.»
Η ίδια δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όλους τους φορείς που συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της παράστασης στην Κω, υπογραμμίζοντας πως τέτοιες συνεργασίες δεν είναι αυτονόητες και αποτελούν παράδειγμα για τον πολιτισμό και την τοπική κοινωνία.

