Σε πολλούς Δήμους της Ελλάδας βλέπουμε δράσεις που φέρνουν τα παιδιά και τους πολίτες πιο κοντά στον αθλητισμό, στην αυτοάμυνα και στις πολεμικές τέχνες. Εκδηλώσεις, γνωριμία με τα αθλήματα, ανοιχτές προπονήσεις, ενημερωτικές δράσεις και προγράμματα που δίνουν τη δυνατότητα σε έναν άνθρωπο να γνωρίσει κάτι που μπορεί να αλλάξει πραγματικά τη ζωή του.
Στην Κω, δυστυχώς, η εικόνα είναι διαφορετική.
Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ έχουν δικαίως τη θέση τους και την υποστήριξή τους. Όμως οι πολεμικές τέχνες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό στο περιθώριο.
Και αυτό γίνεται σε μια εποχή που η βία βρίσκεται καθημερινά μπροστά μας.
Βία στα σχολεία, βία μεταξύ παιδιών και εφήβων, περιστατικά επιθετικότητας, bullying και μια κοινωνία που πολλές φορές δεν ξέρει πώς να προστατεύσει τα παιδιά της.
Η αυτοάμυνα δεν σημαίνει να μάθουμε ένα παιδί να χτυπάει.
Σημαίνει να μάθει να αποφεύγει μια σύγκρουση, να αναγνωρίζει έναν κίνδυνο, να προστατεύει τον εαυτό του, να έχει αυτοέλεγχο, αυτοπεποίθηση και σωστή αντίληψη μιας δύσκολης κατάστασης.
Οι πολεμικές τέχνες μπορούν να προσφέρουν πολύ περισσότερα από μια αθλητική δραστηριότητα.
Μπορούν να γίνουν ένα σημαντικό εργαλείο πρόληψης, άσκησης, κοινωνικοποίησης και προσωπικής ανάπτυξης.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δική μας απορία.
Γιατί στην Κω δεν βλέπουμε περισσότερες οργανωμένες δράσεις γνωριμίας με τις πολεμικές τέχνες και την αυτοάμυνα;
Γιατί να μην υπάρχουν δημοτικές δράσεις όπου ένα παιδί θα μπορεί να γνωρίσει το Ζίου Ζίτσου, το Καράτε και άλλες αναγνωρισμένες πολεμικές τέχνες;
Γιατί να μην δοθεί η ίδια ευκαιρία προβολής και συμμετοχής που δίνεται σε άλλα αθλήματα;
Δεν ζητάμε να πάρει κανείς τη θέση κανενός.
Ζητάμε ισότιμη αντιμετώπιση.
Θα θέλαμε να δούμε τον Δήμο, τους ανθρώπους του αθλητισμού και του πολιτισμού να ανοίγουν έναν πραγματικό διάλογο με τα σωματεία των πολεμικών τεχνών της Κω και να δημιουργούν δράσεις για τα παιδιά και τους πολίτες του νησιού.
Ανοιχτές ημέρες γνωριμίας.
Δωρεάν δοκιμαστικά προγράμματα.
Δράσεις αυτοάμυνας για παιδιά και γονείς.
Ενημερώσεις για το bullying και την πρόληψη της βίας.
Παρουσιάσεις των αναγνωρισμένων αθλημάτων και των ανθρώπων που τα υπηρετούν καθημερινά.
Δράσεις που θα φέρουν τις πολεμικές τέχνες κοντά στην κοινωνία και όχι στο περιθώριο.
Δεν γράφουμε αυτά τα λόγια επειδή θέλουμε κάτι περισσότερο από τους άλλους.
Τα γράφουμε επειδή πιστεύουμε ότι τα παιδιά της Κω αξίζουν όλες τις επιλογές.
Η Κως έχει ανθρώπους, αθλητές, προπονητές, σωματεία και ιστορία στις πολεμικές τέχνες.
Αυτό που χρειάζεται είναι να τους δοθεί χώρος.
Σε μια εποχή που όλοι μιλούν για την έξαρση της βίας, ίσως ήρθε η στιγμή να σταματήσουμε να μιλάμε μόνο όταν συμβαίνει κάτι και να επενδύσουμε περισσότερο στην πρόληψη.
Οι πολεμικές τέχνες δεν είναι βία.
Είναι ένας τρόπος να μάθεις να τη διαχειρίζεσαι και, όταν χρειάζεται, να την αποφεύγεις.
Ας ανοίξει λοιπόν αυτή η συζήτηση στην Κω.
Όχι απέναντι σε κανένα άθλημα.
Αλλά υπέρ όλων των παιδιών.
