Η γυναικοκτονία αποτελεί μία από τις πιο ακραίες μορφές έμφυλης βίας και συνιστά ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια απασχολεί έντονα τόσο την ελληνική κοινωνία όσο και τη διεθνή κοινότητα.
Πίσω από κάθε γυναικοκτονία δεν βρίσκεται απλώς μία ανθρωποκτονία. Βρίσκεται μία μακρά αλυσίδα κακοποιητικών συμπεριφορών, ανισοτήτων, στερεοτύπων και σχέσεων εξουσίας που συχνά παραμένουν αόρατες μέχρι να οδηγήσουν στο τραγικό αποτέλεσμα.
Η αύξηση των περιστατικών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας έχει αναδείξει με τον πλέον δραματικό τρόπο την ανάγκη ουσιαστικής αντιμετώπισης της έμφυλης βίας.
Η κοινωνία δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζει τέτοια εγκλήματα ως «οικογενειακές τραγωδίες», «εγκλήματα πάθους» ή «στιγμιαίες εκρήξεις θυμού». Οι χαρακτηρισμοί αυτοί όχι μόνο υποβαθμίζουν τη σοβαρότητα των πράξεων, αλλά συχνά αποκρύπτουν τα βαθύτερα κοινωνικά και πολιτισμικά αίτια που τις γεννούν.
Η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια, κυρίως μέσα από την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για την πρόληψη και καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί δομές υποστήριξης θυμάτων, τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας και μηχανισμοί προστασίας.
Ωστόσο, η ύπαρξη νομοθετικών εργαλείων από μόνη της δεν αρκεί.
Η αποτελεσματικότητα κάθε νομικού πλαισίου εξαρτάται από την έγκαιρη ενεργοποίησή του και από την ευαισθητοποίηση όλων των εμπλεκόμενων φορέων: της αστυνομίας, των δικαστικών αρχών, των κοινωνικών υπηρεσιών, της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών.
Η πρόληψη πρέπει να ξεκινά πολύ πριν από την εκδήλωση της βίας και να στηρίζεται στην καλλιέργεια του αλληλοσεβασμού, της ισότητας και της μηδενικής ανοχής απέναντι σε κάθε μορφή κακοποίησης.
Ως δικηγόρος, διαπιστώνω καθημερινά ότι πολλές γυναίκες εξακολουθούν να διστάζουν να καταγγείλουν περιστατικά βίας, είτε από φόβο είτε από οικονομική εξάρτηση είτε από την πεποίθηση ότι δεν θα προστατευθούν επαρκώς.
Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ότι κάθε γυναίκα που ζητά βοήθεια θα βρίσκει ένα αποτελεσματικό δίκτυο προστασίας και υποστήριξης, χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια και χωρίς τον κίνδυνο δευτερογενούς θυματοποίησης.
Η αντιμετώπιση της γυναικοκτονίας δεν αποτελεί αποκλειστικά νομικό ζήτημα.
Είναι πρωτίστως ζήτημα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικού πολιτισμού.
Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να ζει ελεύθερη από τον φόβο, τη βία και την απειλή κατά της ζωής της. Η προστασία αυτού του δικαιώματος αποτελεί συλλογική ευθύνη όλων μας.
Η μάχη κατά της γυναικοκτονίας δεν θα κερδηθεί μόνο στις δικαστικές αίθουσες. Θα κερδηθεί όταν η κοινωνία πάψει να ανέχεται συμπεριφορές που γεννούν τη βία, όταν τα θύματα αισθανθούν ασφαλή να μιλήσουν και όταν η Πολιτεία, οι θεσμοί και οι πολίτες λειτουργήσουν με κοινό στόχο την πρόληψη και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.
Διονυσία Τελλή
Δικηγόρος
Πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου ΚΩ
DionusiaTelli #PresidentoftheMunicipalCouncilofKos @highlight
