Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας: Μήπως σήμερα έπρεπε να λέμε “φτάνει πια”, αντί “χρόνια πολλά”;

Η Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι μόνο γιορτή. Είναι υπενθύμιση των ανισοτήτων, των στερεοτύπων και των αγώνων που ακόμη δεν έχουν τελειώσει.

Πρέπει όντως να πούμε «χρόνια πολλά» σήμερα που είναι η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας; Και τι σημαίνει αλήθεια «γιορτή της γυναίκας»;

Μήπως πρέπει να πούμε «συγγνώμη» για τον εκφοβισμό που έζησαν και συνεχίζουν να ζουν ανά τον κόσμο εκατομμύρια γυναίκες, στο όνομα θρησκειών, πολιτικών, ηθών και εθίμων;

Συγγνώμη που ακόμη και σήμερα πολλές φορές θεωρούνται κατώτερες ως προς τις ικανότητές τους, λες και η φυσιολογική διαφορά στη μυϊκή δύναμη αρκεί για να αμφισβητηθεί η αξία, η ευφυΐα και η επάρκειά τους.

Συγγνώμη που πέφτουν θύματα συναισθηματικής εκμετάλλευσης από «άντρες» που τις κοροϊδεύουν απλά για να γεμίσουν τη φαρέτρα τους με μία ακόμη ερωτική περιπέτεια.

Συγγνώμη για τις αμέτρητες εξωσυζυγικές σχέσεις που καλούνται να ανεχτούν ή που μπορεί και να μην τις μάθουν ποτέ.

Συγγνώμη που καλούνται να μεγαλώσουν μόνες τα παιδιά τους, έχοντας πολλές φορές απέναντί τους ένα ολόκληρο κοινωνικό σύστημα: πρώην συντρόφους, τη δικαιοσύνη, το εργασιακό περιβάλλον.

Όχι, δεν λέμε «χρόνια πολλά».
Λέμε «φτάνει πια».

Το γυναικείο φύλο αντιμετωπίζει εδώ και αιώνες —με εξαιρέσεις βέβαια— μια κοινωνία φτιαγμένη κυρίως για άντρες.

Ναι, έχουν γίνει βήματα βελτίωσης. Ναι, πολλές γυναίκες πλέον καταξιώνονται σε διάφορους κλάδους. Ναι, πολλοί άντρες έχουν αποκτήσει ενσυναίσθηση.

Όμως γιατί ακόμη οι γυναίκες νιώθουμε το βλέμμα της αμφισβήτησης από πολλούς;

Κλεοπάτρα Μισαηλίδου