Η πρόθεση της Δημοτικής Αρχής Κω να δώσει «ζωή» στο ημιτελές και εγκαταλελειμμένο εδώ και περίπου 20 χρόνια κτίριο στο Ζηπάρι, μετατρέποντάς το σε νηπιαγωγείο, ακούγεται εκ πρώτης όψεως θετική. Σε μια περιοχή που δέχεται έντονη πληθυσμιακή πίεση και όπου οι σχολικές δομές δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις ανάγκες, κάθε νέα εκπαιδευτική υποδομή μοιάζει καλοδεχούμενη.
Όμως, όπως συχνά συμβαίνει, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι θέλουμε να κάνουμε, αλλά αν και πώς μπορούμε να το κάνουμε νόμιμα.
Τί προβλέπει το ΦΕΚ
Σύμφωνα με το ΦΕΚ (Τεύχος Δ’, αρ. φύλλου 292/31.3.2003), που αφορά την τροποποίηση του σχεδίου πόλης Ζηπαρίου του Δήμου Δικαίου, επήλθαν σημαντικές αλλαγές στον πολεοδομικό σχεδιασμό της περιοχής. Μεταξύ αυτών:
Καταργείται ο δρόμος που διέσχιζε το Ο.Τ. 45 και περνούσε μπροστά από τον χώρο της Εκκλησίας της Ανάληψης.
Τα Ο.Τ. 45 και 46 ενοποιούνται σε ένα ενιαίο οικοδομικό τετράγωνο.
Τμήμα του νέου Ο.Τ. 45 χαρακτηρίζεται ως χώρος ανέγερσης κτιρίων διοίκησης, ενώ άλλο τμήμα αποδίδεται ως κοινόχρηστος χώρος (πλατεία).
Με απλά λόγια, η περιοχή ανασχεδιάστηκε πλήρως, με κατάργηση υφιστάμενου δρόμου και αλλαγή χρήσεων γης, βάσει συγκεκριμένων πολεοδομικών όρων.
Το κρίσιμο ερώτημα: επιτρέπεται σχολική χρήση;
Εδώ ακριβώς γεννιέται το βασικό ερώτημα:
Επιτρέπεται, με βάση το ισχύον πολεοδομικό καθεστώς, η μετατροπή του συγκεκριμένου κτιρίου σε νηπιαγωγείο;
Η χρήση «κτίριο διοίκησης» δεν ταυτίζεται αυτομάτως με τη χρήση «εκπαιδευτική μονάδα». Για να καταστεί νόμιμη μια τέτοια αλλαγή απαιτούνται:
είτε νέα τροποποίηση του σχεδίου πόλης,
είτε σαφής πρόβλεψη ότι η εκπαιδευτική χρήση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες χρήσεις γης,
είτε ειδική πολεοδομική και λειτουργική αδειοδότηση.
Μέχρι στιγμής, δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια κάποιο τέτοιο θεσμικό βήμα.
Και ο καταργημένος δρόμος;
Επιπλέον, τίθεται ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα:
Έχει ενημερωθεί επίσημα η τοπική κοινωνία –και ιδιαίτερα οι κάτοικοι του Ζηπαρίου– ότι ο δρόμος που περνούσε μπροστά από την Εκκλησία της Ανάληψης έχει καταργηθεί πολεοδομικά εδώ και χρόνια;
Η κατάργηση ενός δρόμου δεν είναι μια απλή τεχνική λεπτομέρεια. Επηρεάζει:
την κυκλοφορία,
την πρόσβαση,
την ασφάλεια,
και ιδίως τη λειτουργία μιας σχολικής μονάδας, όπου η προσέλευση παιδιών και γονέων είναι καθημερινή και μαζική.
Το kosinaction.gr, σε επικοινωνία με τοπογράφους, ερευνά κατά πόσο τα δεδομένα του ΦΕΚ έχουν εφαρμοστεί πλήρως στην πράξη και αν η σημερινή εικόνα της περιοχής συμβαδίζει με τον επίσημο πολεοδομικό σχεδιασμό.
Αξίζει επίσης να υπενθυμιστεί ότι το συγκεκριμένο κτίριο είχε ενταχθεί στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ», με σκοπό την ολοκλήρωσή του. Ωστόσο, το έργο δεν προχώρησε ποτέ έως το τέλος, με αποτέλεσμα να παραμείνει ημιτελές. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προγράμματος, τα κονδύλια που δεν αξιοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιστραφούν, γεγονός που προσθέτει ακόμη μία σοβαρή παράμετρο στο συνολικό ζήτημα.
Η οικονομική αυτή εκκρεμότητα καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για σαφή ενημέρωση σχετικά με το αν και με ποιο θεσμικό πλαίσιο μπορεί σήμερα να επανενεργοποιηθεί το κτίριο, χωρίς να δημιουργηθούν νέες δημοσιονομικές ή νομικές εμπλοκές.
Καλή πρόθεση, αλλά χρειάζεται διαφάνεια
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το νησί χρειάζεται σχολεία. Κανείς επίσης δεν αμφισβητεί ότι το συγκεκριμένο κτίριο αποτελεί εδώ και χρόνια μια «πληγή» για το Ζηπάρι. Όμως, η λύση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ξεκάθαρο νομικό και πολεοδομικό υπόβαθρο.
Η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει:
αν η χρήση νηπιαγωγείου είναι θεσμικά επιτρεπτή,
αν απαιτούνται νέες αποφάσεις ή τροποποιήσεις,
και αν έχει ληφθεί υπόψη ο συνολικός σχεδιασμός της περιοχής.
Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος μια καλή ιδέα να μετατραπεί σε μια ακόμη ιστορία προχειρότητας – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη νομιμότητα, τη χρηματοδότηση και τελικά για τα ίδια τα παιδιά.
Κλεοπάτρα Μισαηλίδου
