Η Νίσυρος ζει απόψε στον ρυθμό της παραμονής της μεγάλης εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με επίκεντρο την Παναγία Σπηλιανή. Από νωρίς το απόγευμα, πλήθος πιστών συγκεντρώθηκε στο ιστορικό μοναστήρι, όπου τελέστηκε ο Μέγας και Πανηγυρικός Εσπερινός, μέσα σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς κατάνυξης.
Οι καμπάνες ήχησαν σε όλο το Μανδράκι, ενώ τα μονοπάτια που οδηγούν στη μονή πλημμύρισαν από προσκυνητές που ανέβαιναν κρατώντας κεριά και λουλούδια.
Στον εσπερινό χοροστάτησε, όπως κάθε χρόνο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο, πλαισιωμένος από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής και Αρχιερατικό Επίτροπο Νισύρου, πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου π. Στέφανο Καλλιστή, και τον π. Κωνσταντίνο Χαρκιαδάκη.
Παρόντες ο Δήμαρχος Νισύρου Χριστοφής Κορωναίος και η Έπαρχος Κω – Νισύρου Ντίνα Σβύνου.
Μετά τον εσπερινό, οι «εννιαμερίτισσες» – γυναίκες από τα γύρω νησιά που εδώ και εννέα ημέρες διακονούν τη μονή, ψάλλοντας το μοιρολόι της Παναγίας και εκτελώντας καθημερινά 300 μετάνοιες – κέρασαν πατροπαράδοτους νηστίσιμους λουκουμάδες.
Ακολούθησε παραδοσιακή πανήγυρι στο «Ζωσιμοπούλειο» με τη χαρακτηριστική νισυριακή ρεβυθάδα, προσφορά των πολυάριθμων εθελοντών προς τιμήν της Παναγίας Σπηλιανής.
Η παραμονή της γιορτής είναι γεμάτη από ιδιαίτερα έθιμα, όπως η προετοιμασία του κόλλυβου της Παναγίας, που θα μοιραστεί την επόμενη ημέρα. Ανήμερα της εορτής, μετά τη θεία λειτουργία, η εικόνα της Παναγίας λιτανεύεται στους δρόμους του Μανδρακίου με τη συμμετοχή ντόπιων και επισκεπτών, συνοδεία ψαλμών και παραδοσιακών μελωδιών.
Η πομπή καταλήγει στην αυλή του Ζωσιμοπούλειου, όπου πραγματοποιείται το μεγάλο γλέντι και μοιράζεται το κόλλυβο, πριν η εικόνα επιστρέψει το μεσημέρι στο μοναστήρι.
Ειδικά δρομολόγια από την Κω και τα γύρω νησιά μεταφέρουν προσκυνητές, δημιουργώντας από μέρες αίσθηση πανηγυριού σε ολόκληρο το νησί.
Η Παναγία η Σπηλιανή, σύμβολο πίστης και προστασίας για τους Νισυριώτες, συνεχίζει να συγκεντρώνει τα βλέμματα και τις προσευχές όλων όσοι τιμούν τη μνήμη της, κρατώντας ζωντανή την παράδοση και την ευλάβεια του τόπου.
