
Πέρασε ήδη ένας μήνας από τότε που ο δήμαρχος Κω, Θεοδόσης Νικηταράς, ανακοίνωσε τον πολυαναμενόμενο ανασχηματισμό. Η είδηση τότε προκάλεσε ενδιαφέρον, σχόλια και ερωτήματα. Έκτοτε, όμως, η συνέχεια μοιάζει να έχει χαθεί κάπου ανάμεσα στα γραφεία και τα συρτάρια του Δημαρχείου. Ο δεύτερος ανασχηματισμός —όπως λέγεται— ετοιμάστηκε, αλλά δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας.
Κανείς δεν γνωρίζει με σαφήνεια ποιός έχει ποιό χαρτοφυλάκιο, ποιός είναι υπεύθυνος για τί, και ποιός παίρνει τις αποφάσεις. Το αποτέλεσμα; Ένα θολό τοπίο διοίκησης, με την ευθύνη να χάνεται μέσα σε ασάφειες και καθυστερήσεις.
Την ίδια ώρα, η τοπική κοινωνία παλεύει με καθημερινά ζητήματα: επιχειρήσεις που ασφυκτιούν, πολίτες που βλέπουν τα προβλήματα της καθημερινότητας να συσσωρεύονται, και έναν Δήμο που δείχνει να κινείται με χαμηλές ταχύτητες.
Στο μεταξύ, η δημοτική δράση δείχνει να έχει μεταφερθεί σε νέα πλατφόρμα. Όχι στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά στο TikTok. Εκεί, όπου τα προβλήματα λύνονται με ένα φίλτρο, μια δυναμική μουσική και μια ωραία λεζάντα.
Πριν λοιπόν την επόμενη «πτήση» αυτοπροβολής, θα ήταν χρήσιμο οι υπεύθυνοι να προσγειωθούν για λίγο στην πραγματικότητα της Κω.
Γιατί όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι διαδικτυακές εμφανίσεις, η πραγματική εικόνα της πόλης δεν αλλάζει με ένα story ή μία ανάρτηση. Οι δρόμοι δεν στρώνονται με like, τα πάρκα δεν καθαρίζονται με hashtags και η αγανάκτηση των πολιτών δεν «σβήνει» με ένα βίντεο τριάντα δευτερολέπτων. Η ουσία της διοίκησης δεν βρίσκεται στις εντυπώσεις, αλλά στη συνέπεια και στο αποτέλεσμα κι αυτά δεν κρύβονται πίσω από οθόνες.
Από εκεί πάνω δεν φαίνονται οι λακκούβες, οι “σκιές” στις δημοτικές επιχειρήσεις και η καθημερινότητα που βουλιάζει.
Να περπατήσουν στους δρόμους, να συνομιλήσουν με τους ανθρώπους, να δουν από κοντά τα προβλήματα και να ακούσουν όσους παλεύουν να κρατήσουν ζωντανές τις επιχειρήσεις τους.
Η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις, αλλά από την πράξη. Και αυτήν τη στιγμή, αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι καθαρότητα, σχέδιο και δουλειά — όχι άλλο θολό τοπίο.
Κλεοπάτρα Μισαηλίδου



